Google+ Followers

5 Temmuz 2017 Çarşamba

...

Bi şeyler yazasım var. İçimi dökesim var. Ama kimseye dökemem. Dert benim, dert sensin. Dert paylaştıkça azalır diye paylaşmıyorum. Hiç azalmayasın diye. Acın da olsa bıraktığın tek şey ardında, o "acı"nın sonundaki iyelik ekinin sana ait olması bile yeter. Acıyan razı, acıtan razı.

Kaç sene oldu be. Şimdi şu beyaz boşluğa yazacağım her cümle yine seni anlatacak. Bembeyaz bir sayfanın üstüne simsiyah duygularım dolduracak buraları. Eskiden olsa en seni anımsatanından bir sarı seçer süslerdim bu sayfayı. Ama o gün bugündür tutuk güneşim, gölgenin en karanlığında mahsur kaldım.

Öyle günlerim oldu ki o günden beri; kendi sokaklarımda bile kayboldum. Her adımında aklıma geldiğin sokaklarda kaç kere ölümden döndüm. Bilsen acırdın halime. Ben acımadım. Hiç kabuk bağlama diye kanattım seni o sokaklarda, defalarca. Okumayacağını bile bile sana yemin ederim, seni bir kere bile unutmaya çalışmadım. Sen benim rüyalarımın masmavi gökyüzünde uçurduğum ilk uçurtmamsın. O yüzden düşürdüm seni işte, uçurtma uçurmayı bilmediğimden. O günden sonra da ne masmavi bir gökyüzü oldu rüyalarımda, ne de bir uçurtma yapmaya cesaretim. Kalbimin rüzgarlarında süzülmene doyamadım.

Öyle şarkılar dinledim ki o günden beri; şu köhne, şu virane gönlüme adını yazsaydım kızgın mille, eminim daha az acırdı. Saatlerce çaldı aynı şarkı bazen. Karşımda otursan bütün güzelliğinle, seni ancak bu kadar anımsatırdı. Anlatamadığım seni o şarkılarda dinledim. Karaciğerim bile alkolik oldu, daha ne diyeyim. Senden sonra da kimseyi sevmek istemedim. Mutlu olmayı haketseydim, hala uçuyordun masmavi gökyüzümde, değil mi?

Neleri yıkıp gelirdim bastığın kaldırım taşı olmaya bir bilsen. Neleri yakıp sönerdim o yemyeşil bakışlarının karşısında. Şimdi soracaksın belki, bunu hiç okumayacak olan sen. O kadar seviyordun da niye çıkmadın karşıma, niye tutup çekmedin kolumdan. Korktum, ismini çağırırken o kahpe Samsun sokaklarında sesim ürkütür seni diye. Tutup kolundan çeksem canın acır diye. İstemezsin diye. Aranmak istesen arardım her gece. Bulunmak istesen körebe oynardım o koca şehirde. 

Bana bir gülümsesen eskisi gibi, bi on yıl daha beklerim. İsmimi bir kez daha zikretsen oracıkta öleyim, gıkım çıkmaz. Öleyim cidden. Aklıma bir gün gelmezsen, bir gün kadehimi başkasına kaldırırsam öleyim. Derim ki hakettim.