Google+ Followers

26 Ekim 2017 Perşembe

Düne dair ne varsa

Hava karardığında ışığı açmaya kalkmamak gibi bir şey geçmiş. Kapı çalınca salağa yatmak gibi bir şey. "Kanka aramışsın görmedim yaa" gibi bir şey. Orada olduğunu bilirsin, ki hep oradadır geçmiş. Orada mı diye kontrol bile edersin hatta, çünkü Stockholm Sendromu da böyle bir zıkkım. Seni esir alan ne varsa, bir tarafın hala ona hayrandır.

Kesişen çemberlerden ibarettir geçmiş. Ve öyle pis bir şeydir ki, bütün ortak elemanları önemsiz kılar o geçmiş. O kesişim kümesi, hiçbir zaman bütünüye sana ait değildir. Çünkü bu hiç de alelade bir kesişme değildir. Kesiştiği yetmemiş, kesip geçmiştir. Düne dair ne varsa o'dur geçmiş, ve aslında hiç geçmemiştir.

Zaman kavramının metafizikle buluştuğu noktadır geçmiş. Zira bugün için çıkardığın dersleri, geleceğe empoze etme sanatıdır. Zamanda açılan bir portaldır. Çünkü bir önceki paragrafı bitiren cümlede bahsettiğim gibi; eğer geçmişse, yaşadığın gün bugün değil, gelecektir. O unuttuğun geçmiş, elbet bir gün gelecek ve bugünü geçmişe çevirecektir. Tam da bu yüzden ilerleyen tek şey; takvimlerde, gazetelerde, ekranın sağ alt köşesinde yazan tarihtir.

Sahi, neydi ya bu geçmiş? Unutmamak, ama unutulmaktı geçmiş. Niye aranızın açıldığını bilmediğin bir arkadaşına ilk mesajı atmak, umursamaz bir karşılık almaktı. "Özledim" kelimesine bile bir nebze hasret duymaktı geçmiş. Her şeyin karşılıksız olmasına alışmaktı. Pişman olmamak için hayal bile kurmamaktı. Kendinle yüzleşmek yerine, tüm dünyayla yüzleşmeyi göze almaktı. Çünkü elle tutulur tek şey vardı. Kimse; geçmiş kadar yakmazdı...

Soruyorlar ya hep, "uzun hikaye" diyorum. Sormasınlar diye. Anlatıyorum ya bazen, karman çorman. Anlamasınlar diye. Susuyorum ya genelde."Niye sustun?" diyorlar. O da, daha konuşmasınlar diye.

Keşke bıraksalar beni, kendi halime. Takayım kordan kulaklığımı, canımı en çok yakan anılara kulak vereyim. Giyeyim ateşten paltomu, içinde ağır ağır küle döneyim. Bıraksalar ya beni, hayatım zaten mahşer yeri. Bir bıraksalar da beni, bari kendi yangınımda öleyim.