Google+ Followers

9 Eylül 2013 Pazartesi

Kısaca

Duygularım depreşti ve sustu. Güneş battı rüyalar son buldu ve nefes aldı gözlerimde. Bulutlar doğdu bu dünyaya. Karayla siyahın tek farkını anlatırken sabırdı ustu. Uyurken hatırlar mı insan? Dökülürken eski bir karavan gibi birkaç damla kin kustu. Uyanmam lazımdı, Geldi hayatıma, Sonra ne derler... Gitti orospu. Ne günler sayabildim arkasından, Ne önünden yürüyüp geçebildim. Bugün çok efkarlı, havası puslu. Soğuğu kesiyor aklı. Sıcağı yok, Arafı da bulanık.

-Sâki

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder