Google+ Followers

3 Mart 2014 Pazartesi

Farklılığın bendim

Şimdi herkes aynı sever seni be, öncekiler gibi.
Aynı bakar gözlerine, alışkın ve bıkkın...
Şimdi herkes, benden önceki ve sonrakiler gibi,
Benim farklı sevdiğim kadını işler sözlerine, ruhsuz, baygın...

Göremezler ki güneşim, farklı olduğunu.
Bilmezler ki güzeller güzelim, aklımda solduğunu.
Anlamazlar, bozkır ortasında bir çiçek,
Güneşli bin bir sabahın ayazı olduğunu, bilmezler...

Sen bembeyaz bir papatya olmasaydın eğer, doğru söyle.
Yadırgamaz mıydı çiçekler üstüne bastığın toprağı?
Sen farklı olmasaydın böyle, aynı sevmez miydim öyle,
Ben de diğerleri gibi sevmez miydim seni, yavan, bayağı.

Güneşin girmediği kalbime, tabutlar çok uğruyor bu ara.
Sela okunuyor diye kulak verdiğim cenaze, ben çıkıyorum.
Her gece farklı bir bahaneyle gömüyor kendimi bahara,
Her sabah aynı sarının daha koyu bir tonuyla, uyanıyorum.

Şimdi bilmezler seni nasıl bu kadar sevdim.
Dünün pişmanlığı, bugünün kararsızlığı, yarının umuduyla.
Toprağa emanet bıraktığım hayallerini, kızımın gözyaşı, ellerimi tutan sigara dumanıyla.
Bilmezler seni şimdi, bendeki gibi, eskidi mi sanki, senin farklılığın bendim...

-Sâki

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder