Google+ Followers

26 Mayıs 2014 Pazartesi

Denemek yetmiyor bazen

Merhaba. Tam bu satırda dertliyim yine.

İçimdeki kötü anılara sesleniyorum. Kimden geriye kaldıysan bilmiyorum(!). Ama arkamı dönüp ileri bakmak, senden sonrasını, deemek yetmiyor bazen.

Yine denedim ben. Mutlu olmayı. Anı sahibi, sana söylüyorum. Mutsuzluk senle dolu diye denedim aksini. Ama unutmuştum ki, salak ben, mutluluğa senin adını koymuştum. İnanmışım bir kere, hoş kalamamıştım yine, affet kadın.

İnanmak, keşke başarmaktan başka, senden sonrasının da yarısı olsaydı. O yarıyı gömer, yoluma devam ederdim. Eksik olmasın hatıran saygı duymasam da, farkettim ki, nefes nefeseyim yine.Yeniden. Farkettim ki senden sonrası yoruyor, senle geçen bir hayatın sonrasını, denemek yetmiyor bazen.

Hayat çıkmazlarla, zorluklarla dolu değildi ki, o günleri anıp, pişmanlık aforizmaları atalım ortaya. Anasını satayım hayat zaten bir boka çıkmamıştı, çıkmıyordu ve çıkmayacaktı da. Ve biz bunu bile bile ona tutunup yaşamayı seçecektik... Şimdi gülünmez miydi buna?

Ama bir şeylerin eksikliğini, yokluğunu seçmek gerekseydi; emin ol yine beni tek ciğerle nefes aldıran, tek gözle baktıran, tek kolunu tutturan, tek ayağını bastıran, kalbimin yarısıyla soktuğumun şehrinde hayata tutunduran, emin ol yine senin yokluğun olurdu.

Sevgili okur. Tecrübe konuşuyor. Sevmek, ait-sahip olmak, umut etmek, huzur bulmak yetmiyor. Bazen biri geliyor, diyorsun ki güneş açtı içime varlığıyla. Sonra bir bulut geliyor, göremiyorsun. Yağmur yağıyor hayatına. Kafanı kaldırsan bulamıyorsun. Çok da uzaksın amına koyduğumun yerinde, soramıyorsun, bitmiş çoktan. Bir gökkuşağı görüyorsun, diyorsun ki yaşıyor. Gülüyorsun, biliyorsun. Artık ondan sonrasını, hayal bile etmiyorsun. Anlıyorsun, tak ediyor zaten, zaman solduktan sonra anılarında; denemek, yetmiyor bazen.

Sonra sevmeyin beni zaten, siz beni sevdikten sonra yine üzülen, yine bu anılarla yaşayan ben olacağım, biliyorum. Seviyorum diye de gelmeyin kapıma, seven herkesin ayağının çamuru kaldı yanımda. Ben vazgeçtim anlatmaktan, siz anlayın bundan sonra. "O" dediğin kişi gittikten sonra, Kaf Dağı'nın ardını da ummak, ölümü bile denemek, yetmiyor bazen...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder