Google+ Followers

21 Aralık 2014 Pazar

İnsan şair olmasın / AFK - Sâki

İnsan şair olmasın arkadaş.
Yaşasın insan, ve yaşatsın sevdiklerini.
Arkadaşlar,dostlar,akranlar edinsin.
Kalemine esir olup, kağıda kusmasın kalbinin en kuytu yerini.

İnsan şair olmasın be paşam.
Hep çocuk kalsın insan kalabilirse...
Kalamazsa insan kalsın,
Dışarıda hayat var bilsin,
İki eline bağlamasın kalemden kelepçesini,
Tutsak olmasın içini kusup kirleteceği beyaz kadına...

İnsan şair olmasın üstadım.
Döksün içindekileri, dili varsın, biz ki, yaşamıyoruz.
Suskunuz, yanmış dilimiz sütten bir defa,
Ab-ı hayatı üfleyerek içiyoruz,biz ki, günden güne, soluyoruz.

Biz ki bir defa battık bu hüzünden çamura,
Kendi dünümüzle yıkandık durmadan, duraksız yaşlandık
Köreldik sizin yaşadığınız o hayata artık
Uzağız, kalemimize elimizde kırıştırdığımız günden ayrı.

İnsan şair olmasın mirim.
Canını sevdiğim, çiğ süt emdiğim cihanda kaldım.
Allah şahidim, her zerresine kalemin, ayrı ayrı acılar bıraktım.
Dedim, insan şair olmasın, derlerdi ya, siz yanmayın, ben zaten fazlasıyla yandım.

İnsan şair olmasın kardeşim.
Olmasın işte!
Bir kadın sevsin mesela, bir kendine anlatsın.
Bulaşmasın şu meret kağıda,
Bir sigara yanması ömürle yürümesin yarına ve bilsin;
Dizeye bulaşan her kadın gider.
Biz niye yalnızız bilirsin üstadım.
Yüreğimizdeki kadını da kağıda ekip ahmakça mutluluğun hasatını umut ettik.

Şair dediğiniz, yere göğe koyamadığınız adamlar, adam bilmez kendini.
Bilir misin sevdiğin her kelimeyi kinle, nefretle yazmıştır.
Ve ben es'ef yüklemişim sırtıma, keder yudumlamışım.
Beni aldığım yaralarla bırakın şimdi.

İnsan şair olmasın ağbim..
Gecesi gündüzü yok bu olgunun,
Dünü yanında getireceksin en başında.
Sivil çalışacaksın,
Ama dün kirinden gözükmeyeceksin insanlara.

Kanımızın demini pas, kabuğunu kir bağlamış. Dedik ya boşverin, biz ki, biz ki zaten yanmışız.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder